10 stappen voor het beginnen van een gemeenschapstuin

Dit artikel is met leden van de Permacultuur Facebookgroep vertaald naar het Nederlands. De volgende stappen zijn een aangepaste versie van de richtlijnen van de Community Garden Association uit de VS voor het starten van een succesvolle gemeenschapstuin in uw buurt. Het origineel is hier te vinden

—–

community-garden_420-420x0

1. Organiseer een bijeenkomst voor belangstellenden

Bepaal of een tuin nodig en gewenst is, wat voor soort tuin het zou moeten zijn (moestuin, bloemen, beide, biologisch?) wie er bij betrokken (zullen) zijn en wie er belang bij hebben. Nodig buren, huurders, maatschappelijke organisaties, tuinier- en tuinbouw verenigingen en gebouw beheerders uit (als de tuin wordt aangelegd op het dak van een gebouw) – met andere woorden, iedereen die mogelijkerwijs geïnteresseerd zou kunnen zijn.

12107236_889554744453550_6526209900554603767_n2. Vorm een planningswerkgroep

Deze groep kan bestaan ​​uit mensen die zich willen inzetten voor de totstandkoming van de tuin en er de tijd aan kunnen besteden, in ieder geval in dit beginstadium. Kies goed georganiseerde personen als tuin coördinatoren. Vorm waar nodig aparte werkgroepen om specifieke taken aan te pakken: de financiering en partnerschappen, jeugdactiviteiten, aanleg en communicatie.

3. Identificeer je hulpbronnen

Doe een inventarisatie van alle spullen waar je als gemeenschap over kunt beschikken (bijvoorbeeld grond, een buurthuis, gereedschap, transportmiddelen, informatiebronnen). Welke vaardigheden en hulpbronnen bestaan er al ​​in de gemeenschap, die kunnen helpen bij de aanleg en inrichting van de tuin? Neem contact op met de lokale gemeentelijke planologische afdeling voor mogelijke beschikbare locaties, evenals lokale tuinbouwverenigingen en andere bronnen van informatie en hulp. Zoek binnen uw omgeving/gemeenschap naar mensen met ervaring in landschapsarchitectuur en tuinieren.

clinton061706_MP_lg

4. Benader een sponsor

Sommige tuinen zijn in staat volledig “self-supporting” te draaien door contributie, maar voor vele buurttuinen zal een sponsor van essentieel belang zijn voor donaties van gereedschap, zaden en/of geld. Kerken, scholen, particuliere bedrijfsleven of parkenbeheer en recreatieschappen zijn allemaal mogelijk supporters. Een originele manier kan zijn om een tuin te financieren door de verkoop van “vierkante decimeters” voor € 20,- per stuk aan heel veel kleine sponsors.

5. Kies een locatie

Denk aan de dagelijkse hoeveelheid zon (veel groenten hebben minstens zes uur per dag zonlicht nodig), de beschikbaarheid van water en het testen van de bodem op mogelijke verontreinigingen. Zoek uit wie eigenaar is van de grond. Kan de buurt moestuin een huurovereenkomst krijgen voor ten minste vijf jaar? Zal een wettelijke aansprakelijkheidsverzekering nodig zijn?

6. Voorbereiden en ontwikkelen van de locatie

In de meeste gevallen zal het stuk grond voorbereidingen nodig hebben, voordat er verbouwd kan worden. Organiseer groepen vrijwilligers om het land schoon te maken, materialen te verzamelen en beslissingen te nemen over het ontwerp en de indeling van de stukjes tuin/kavels.

7. Organiseer de tuin

Leden moeten kiezen hoeveel kavels er beschikbaar zijn en hoe ze zullen worden toegewezen. Houd ruimte vrij voor de opslag van gereedschappen, het maken van compost en vergeet niet de paden tussen de kavels. Bloemen en/of struiken planten rond de randen van de tuin bevordert een goede verstandhouding met buren die niet tuinieren, voorbijgangers en gemeentelijke overheden.

8773850616_332330f700_h

8. Houd rekening met kinderen

Overweeg een speciale tuin alleen voor kinderen – hen erbij betrekken is van essentieel belang. Kinderen zijn niet zozeer geïnteresseerd in de omvang van de oogst maar in het proces van het tuinieren. Een aparte ruimte speciaal gereserveerd voor hen, stelt ze in staat om de tuin te verkennen in hun eigen tempo.

9. Bepaal de regels en zet ze op papier

De tuinders zelf bedenken de beste spelregels. In het algemeen zijn we meer bereid om te voldoen aan de regels die we zelf hebben helpen creëren. Basisregels helpen tuinders om te weten wat er van hen wordt verwacht. Zie het als een gedragscode. Enkele voorbeelden van thema’s die maar beter worden vastgelegd in gezamenlijk overeengekomen regels zijn: rechten van de deelnemers, hoe zal het ingelegde geld gebruikt worden? Hoe worden kavels toegewezen? Worden gereedschappen onder tuinders gedeeld? Hoe vaak komen we bijeen? Hoe gaan we het basisonderhoud regelen?

10. Help leden om met elkaar in contact te blijven

Een goede communicatie zorgt voor een sterke, goed verzorgde gemeenschappelijke tuin met een actieve deelname van iedereen. Enkele manieren om dit te doen zijn: het vormen van een telefoon cirkel, het aanleggen van een email-lijst en/of facebookgroep, installeren van een waterdicht publicatiebord in de tuin; regelmatig feesten en vieringen houden. Gemeenschappelijke tuinen gaan allemaal en helemaal over het creëren en versterken van gemeenschappen.

Mosman-Community-Garden

—–
Vanuit Achter de Samenleving zijn we een partnerprogramma met Bol.com begonnen. Als je een boek koopt via de onderstaande link gaat 6% van de aankoop naar Achter de Samenleving. Op die manier kun je met het volgen van je eigen nieuwsgierigheid ons ook direct een beetje ondersteunen. Daarnaast kun je ons uiteraard ook direct ondersteunen via een donatie/vrijwillig abonnement. 😀

Aanverwante informatie en artikelen:
-) De 10 voordelen van gemeenschapstuinen
-) Tuinieren zonder eigen grond
-) Gezonde levende gronden
-) De kruidenspiraal
-) De gemakkelijke moestuin
-) Van grasveld tot groentetuin
-) De buurtmoestuin
-) De eetbare bostuin
-) Peer to peer zaden- en plantenruilnetwerk
-) Eetbare planten en paddenstoelen database
-) Permacultuur, een introductie
-) Bekijk de vrij downloadbare introductiecursus over Permacultuur
-) Permacultuurnetwerk in het Nederlandse taalgebied

2 gedachten over “10 stappen voor het beginnen van een gemeenschapstuin

  1. Douwe Bericht auteur

    Interessante reactie van de permacultuur facebookgroep op dit artikel van Marc.

    De eerste vraag (en wellicht de belangrijkste) die je, denk ik, voor jezelf moet beantwoorden, is hoe sterk je eigen neiging is om je te identificeren met iets wat je gemaakt hebt.

    Een gemeenschapstuin zet je op voor anderen (bij voorkeur de 7 volgende generaties) en een klein beetje voor jezelf. Een goeie drijfveer daarbij kan zijn dat je niet langer wilt dat er nog iemand honger heeft (inclusief jezelf).

    Als “[vul maar in] van mij” en “mijn [vul maar in]”, een belangrijk deel van je conversatie vormen, dan is een gemeenschapstuin waarschijnlijk niets voor jou en kun je beter je inspanningen richten op het vinden van een kavel op een volkstuinencomplex.

    De reden, dat identificatie geen goede drijfveer is, dat je heel veel dingen gaat meemaken die een domper op je motivatie kunnen zetten. Als je geen reden hebt om je te identificeren met wat je voor een gemeenschapstuin doet, dan kun je zonder teleurgesteld te zijn/worden, kijken naar het groepsproces en accepteren dat er tegenslagen en meningsverschillen zijn. Ook kun je inspiratie blijven putten uit wat je doet, nadat de vorige dag je courgettes zijn gebruikt in zwaardgevechten door rotjochies uit de buurt.

    Je kunt het ook zien als een ervaringswerkplaats, om je eigen ambities te leren loslaten, ten voordele van de ambities van een groep. Bijvoorbeeld het loslaten van het verwoestende individualisme dat hoort bij ons kapitalistische systeem.

    Reageren
  2. IngeLeonora

    Heel goed gezegd Marc!
    Uit het artikel zelf blijkt niet zo duidelijk dat het om een permacultuur gemeenschapstuin gaat, een samenwerkingsproject dus.

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.